Met Kinrooi kregen we één van de beter voetballende ploegen in onze reeks tegen. Met een sterk middenveld dat zorgde voor een snelle omschakeling konden ze onze verdediging onder druk houden. Daar kwamen enkele kansen uit die gelukkig voor ons gemist werden door hun spitsen. Spijtig genoeg kwamen ze toch op voorsprong via Jacco die de bal in eigen doel zag verdwijnen, 0-1. Stilaan konden we het evenwicht herstellen en na twintig minuten tegenscoren via Bryan, 1-1. Kinrooi schrok hier even van en dit liet ons toe om nog een paar keer te dreigen. De tweede helft begon zoals de eerste, met het betere spel voor Kinrooi. Ze kwamen gevaarlijk opzetten en bij een van deze aanvallen kregen we een penalty tegen, 1-2. Tien minuten later lieten we ons te gemakkelijk uitspelen en stond het 1-3. Velen zouden dan de moed laten zakken. Niet zo met onze kadetten. Ze bleven er voor gaan. Niet altijd met het mooiste voetbal, maar met karakter. En zo kregen we vijf minuten voor tijd de aansluitingstreffer. Jerry stond goed opgesteld om de 2-3 binnen te schieten. Als even later Bryan rustig gebleven was oog in oog met de keeper had het nog 3-3 kunnen worden. De jongens hebben hun best gedaan maar kwamen tekort. Je bent maar zo goed als de tegenstander toelaat, en dit was een sterke tegenstander.

We begonnen aan deze wedstrijd zonder Stef Vander Mierde die gekwetst uitviel tijdens de opwarming en Quinten die aantrad bij de scholieren. Ook onze twee doelmannen waren er niet bij en dus nam Martijn plaats tussen de palen. Wij lieten van in het begin vlotte en mooie conbinaties zien en dat resulteerde na 7 minuten al in de 1-0 via Jens Vansummeren. Drie minuten later was het de beurt aan Glenn om te scoren, 2-0. De bal ging vlot van voet tot voet en de kansen stapelde zich op. In de 15de minuut kon Bryan aandikken tot 3-0. Ook Kattenbos kwam aan glasheldere kansen maar verzuimde deze om te zetten. Na een schitterende doorsteekpas van Jens V/S lobte Bryan de keeper, 4-0. Jens Vandenberk, nog maar net ingevallen nam met een vluchtschot de 5-0 voor zijn rekening. Tussendoor moest Martijn oordeelkundig uitkomen om een tegentreffer te voorkomen. Na de rust vond Kattenbos meteen het juiste ritme en hadden we moeite om in ons spel te komen. Ze kregen weer een paar open kansen, maar Martijn was niet te verslaan. Na 48 minuten kon Glenn er 6-0 van maken. Twee minuten verder zag Jens V/S zijn schot in doel verdwijnen, 7-0. Een hardwerkende Jerry verdiende zeker een doelpunt maar de deklat stond in de weg. Tien minuten voor tijd stond Bryan op de juiste plaats om een afvallende bal binnen te trappen, 8-0. Met de volgende tegenstander, Kinrooi, hebben we nog een eitje te pellen.

Uit de heenmatch wisten we dat Achel een moeilijke klant zou worden. In het begin was het dikwijls schuiven langs beide kanten waardoor het niet altijd gemakkelijk was om bij een duel op de been te blijven. In de eerste 25 minuten werd de bal goed rondgetikt en kregen we ook enkele kansjes. Maar bij de eerste echte tegenprik was het meteen raak voor Achel, 1-0. Koud gepakt heet dat dan. Gelukkig liet de reactie niet lang op zich wachten en kon Glenn 5 minuten later de 1-1 scoren. Het moet gezegd dat het betere spel van onze kadetten kwam. Bij het begin van de tweede helft werden we door Achel teruggedrongen op onze eigen helft en we kwamen er niet meer uit. De vloeiende combinaties bleven achterwegen en de druk op onze verdediging werd opgevoerd. Op een corner voor Achel viel dan de 2-1. Binnen de 10 minuten werd het nog 3-1, opnieuw via een corner. Het geloof bij onze spelers verdween helemaal. Achel liep nog verder uit tot 4-1 met een knap schot waarbij Stef kansloos was. Na een penaltyfout op Glenn kon deze laatste nog milderen tot 4-2. We hadden nog een elfmeter moeten krijgen voor alweer een fout op Glenn maar de scheidsrechter zag er geen graten in. Een verdiende zege voor Achel. Toch moeten we ons optrekken aan de eerste helft waarin we goed voetbal gebracht hebben.

De partij begon zonder Alessio en Stef Vander Mierde die de miniemen moesten gaan versterken en Bryan die er wegens ziekte niet bij was. Van bij het begin lieten we de bal goed rondgaan en zagen we enkele fraaie combinaties. Als trainer kan je alleen maar tevreden zijn als de spelers de trainingsstof oppikken en het op zondag ook uitvoeren. Het vlotte samenspel leverde via Nick de 0-1 op na 14 minuten. Enkele aanvallen later achtte Jens Vandenberk zijn moment gekomen en deed zijn kunstje van vorige week over door alweer met links te scoren, 0-2. De verdediging gaf geen krimp en ook geen kansen weg. Met veel druk naar voor toe hadden we de wedstrijd volledig in handen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat een goed ingevallen Jens Vansummeren er in vijf minuten tijd 0-3 en 0-4 van maakte. Stef Adriaansen had in die eerste helft maar een paar ballen gezien. In de tweede helft hetzelfde spelbeeld. Onze kadetten die de bal ongrijpbaar maakten voor de tegenstander en zelf kansen bijeenvoetbalden. Toch moesten we wachten tot de 55ste minuut voor Glenn zijn verdiend goaltje kon meepikken, 0-5. Hij was een constante dreiging voor zijn directe tegenstander. Drie minuten later kon Nick profiteren van een afvallende bal om aan te dikken tot 0-6. Opnieuw Glenn, met een actie in de zestien, die zonder aarzeling de 0-7 binnenschoot. Tussendoor konden we twee gepaste tussenkomsten van Stef Adriaansen noteren. We bezetten nu de tweede plaats door het gelijkspel van Bocholt(of is het Lozen).

Eerst en vooral het mooi gebaar onderstrepen van de trainer van Ophoven die zich kwam veronschuldigen bij Jens Vandenberk voor het incident in de heenronde, knap. De wedstrijd zelf begon met een minpuntje. Ophoven had namelijk maar tien spelers bij. Het moeilijkste is om in deze omstandigheden niet overhaast te werk te gaan en de kansen bij elkaar te voetballen. En hiermee bedoel ik de bal laten rondgaan en de vrije man te zoeken. Ophoven begon goed maar onze kadetten namen na een tiental minuten de wedstrijd in handen. Er werd vlot gecombineerd en een doelpunt kon niet uitblijven. Knap samenspel werd door Jens Vandenberk mooi afgerond met links, 1-0. We creeerde nog verschillende kansen maar er werd in de eerste helft niet meer gescoord. Twee minuten in de tweede helft was het opnieuw Jens Vandenberk die nu met rechts de 2-0 tegen de netten prikte. Stef Adriaansen zag ondertussen blauw van de kou wegens geen werk. Alweer kwamen we aan meerdere kansen. Glenn kon er met een mooie gekrulde vrijschop 3-0 van maken. Vijf minuten voor tijd was het de beurt aan Nick om te scoren. Een slecht weggewerkte hoekschop kwam bij Nick die zonder aarzelen met een strak schot de eindstand op 4-0 bracht. Wat me aangenaam verrast heeft is de vorderingen van sommige spelers.