Onze reserven begonnen opnieuw uitstekend aan het seizoen. Kon Ellikom tijdens het eerste kwart van de wedstrijd nog enigszins standhouden dan werden ze vooral in de tweede helft volledig weg gespeeld.

Op het kwartier opende Kevin Leppens de score nadat de bezoekende defensie uitstekend collectief onder druk werd gezet door onze hardwerkende spitsen. Vervolgens waren er enkele verdienstelijke pogingen van Hans Hertogs, Erwin Maes en Ruben Spooren die telkens net naast het doelkader belandden. Was Ellikom voetballend allesbehalve een schitterende ploeg dan hadden we het in het eerste half uur toch moeilijker dan de uitslag doet vermoeden. Toch creëerden we meer dan voldoende kansen. Acht minuten voor de rust was er een goede actie van Kevin Leppens die de paal trof. De terugvallende bal kwam voor de voeten van Ruben Spooren, maar Ruben trapte voor open kooi over het doel. Eén minuut later stond het dan toch 2-0. Glenn Leten legde de bal af voor Erwin Maes. En het schot van Erwin rolde tot verrassing van de bezoekende defensie tergend traag over de doellijn. Vijf minuten voor de koffie stond het al 3-0 na een strafschopdoelpunt van Ruben Spooren na een fout in de backlijn op Erwin Maes. En op slag van rust werd het nog 4-0. Hans Hertogs werkte koel af nadat hij knap door het centrum werd weg gestuurd door Ruben Spooren. Het enige wat Ellikom hier tegen in kon brengen was het feit dat de scheidsrechter zijn kaarten op zak hield op het moment dat hij voor Guy Hanegreefs een terechte rode kaart had moeten trekken. Doch ook een overduidelijke strafschop voor Kolonie werd door de scheids door de vingers gezien.

Ook in de tweede helft ging Kolonie op hun elan verder. Na 4 minuten stond het 5-0 na een individuele actie van Kevin Leppens. Na een knappe actie van kapitein Ruben Spooren werd het 6-0. Vervolgens was het de beurt aan Tarik Bayraktar om zijn kunsten te laten zien. Een hardwerkende Hans Hertogs zorgde voor balrecuperatie en Tarik bedankte hem met een ronduit schitterende lob over de keeper in doel. Ook Marvin Heylen mocht zijn doelpuntje nog mee pikken op een assist van Tarik Bayraktar. En zeven minuten voor tijd werd de 9-0 einduitslag op het bord gezet na opnieuw een strafschopdoelpunt van Ruben Spooren na een fout op Kevin Van Langendonck in de zestien meter.

Net als vorig jaar dus opnieuw een schitterende start voor onze reserven, al was het niveau van de tegenpartij ditmaal een stuk minder dan concurrent Hechtel dat vorig seizoen in de openingsmatch met 3-0 werd geklopt.

Kersverse eersteprovincialer Lindelhoeven was duidelijk te sterk voor vierdeprovincialer Kolonie. In de eerste helft voetbalde Kolonie bij momenten nog aardig mee. Vooral Joris Verdonschot kon hierbij ei zo na opnieuw scoren met de kop, maar hij werd in de klein backlijn stevig in de rug gelopen, nadat nieuwkomer Stijn Mannaerts schitterend het spel verlegde met een lange bal naar Gert Poets die een goede actie en dito voorzet in huis had op de linkerflank. Het tempo dat Lindelhoeven ontwikkelde was bij momenten echter te hoog, zeker in deze fase van de voorbereiding. Liet Kolonie in de eerste helft zien dat het ook onder druk behoorlijk kan mee voetballen dan was Lindelhoeven in de tweede helft meer dan een maatje te sterk waarbij een afstraffing niet kon vermeden worden. Belangrijkste conclusie hierbij is dat een ploeg van het niveau van Lindel vooral veer sterker en slimmer is in de duels. Hier hebben we duidelijk nog een aanzienlijke progressiemarge.

Nadat beide ploegen deze week in de steek werden gelaten door een tegenstander die hun kat stuurde vonden Hechtel en Kolonie elkaar in extremis weer bereid voor een degelijke oefenpot. De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen werd na een interessante match winnend afgesloten dankzij een kopbaldoelpunt van Joris Verdonschot. Het werd een evenwichtige wedstrijd waarbij zo vroeg in de voorbereiding tegen een aardig tempo werd gevoetbald en vooral in de tweede helft heel wat krachten werden verspeeld op dit grote speelveld.

Veel volk dat stapsgewijs bleef toestromen, een gezonde dosis spanning, goede muziek en een uiterst gemotiveerd team. Dat was tijdens de opwarming de voorbode voor een uniek voetbalfeest. Dit alles met jongens van eigen kweek die het hele seizoen voor elkaar knokten als een team, als een hechte groep kameraden, zeer hard voor elkaar op het plein, maar met een gouden en dikwijls nog teveel een bang hart naast het terrein. Met schitterende hoogtepunten en enorme dieptepunten. Ja ook nu in deze omstandigheden zal niemand van ons Pascal vergeten. Maar als groep zijn we dit seizoen door al die momenten enorm sterk geworden. Kolonie trok van bij aanvang van de wedstrijd ten aanval. Kevin Winters ging in de centrale as sterk met de bal door, maar werd al onmiddellijk getorpedeerd. Voor wie er nog aan twijfelde, Verbroedering zou ons de titel niet op een schoteltje bezorgen. En de eerste aanvalsgolven leverden al vrij vlug succes op, na 9 minuten. Kevin Winters speelde Joris Verdonschot vrij in de ruimte centraal voor doel. Snelle Joris aarzelde niet en legde de 1-0 binnen. Naast het veld werd al een feestje gebouwd. Op het terrein wilde men nu te snel de beslissing forceren. Er werd te snel diep gespeeld en teveel spelers liepen aanvankelijk centraal in een trechter naar doel, waardoor we te weinig de ruimte op de flanken benutten. Maar na het eerste kwartier probeerde Kolonie vervolgens wel heel verzorgd van man tot man te voetballen en slaagde hier aardig in. Vooral ons middenveld (Michael Wellens-Kevin Winters-Tim Vereecken-Joris Verdonschot) toonde zich opnieuw enorm sterk in deze eerste helft. Joris dweilde als een sneltrein zijn rechterflank af en achterin gaven we geen enkele kans weg. 27ste minuut dan : Tim Verpoorten ging sterk door met de bal aan de voet, legde de bal dan af en Kevin Leppens trapte binnen, 2-0. Onze reserven voluit op schema voor de titel dus. En in de eerste helft werd het zelfs nog 3-0. Na een fout in de backlijn op Joris mocht Guy Hanegreefs, de enige van onze reserven die dit seizoen nog niet kon scoren, de penalty nemen. Hij trapte hierbij onze 100ste goal van het seizoen binnen, en zoals afgesproken krijgt hij hierbij de eer om twee bakken bier te trakteren.
Na een prachtig seizoen met bij momenten schitterend voetbal en fantastische goals hoopten we de talrijke toeschouwers in de tweede helft nog enige spektakel te bieden en te tonen dat we collectief heel sterk zijn, maar dit kwam er niet van. De tweede helft werd een draak van een wedstrijd, waarin nauwelijks nog goede combinaties te zien waren en men enkel controlevoetbal speelde tegen een zeer laag tempo. Was het de spanning of wilde men zich sparen voor de lange nacht, feit is dat het zeer jammer is dat we de tweede helft nauwelijks nog iets lieten zien. Bjorn Peeters zorgde nog wel voor enkele hoogtepunten. Zo kopte hij eerst van dichtbij op de lat en stond hij twintig seconden later bij een volgende fase jammer genoeg nog met zijn rug naar de bal in zijn gekende stijl te jammeren. En dieper in de tweede helft zorgde hij voor een mooi brugje tussen de benen van een bezoeker op de rand van de backlijn, waarna hij de bal mooi over de keeper dropte, maar opnieuw viel de bal op de lat.
De viering na het eindsignaal, in de kleedkamers en in de kantine was dan weer wel zoals het afgelopen seizoen, ronduit schitterend. Alleen jammer dat in de kantine deze titel met zoveel gewicht en overgave gevierd werd dat er enkele tafels sneuvelden. Ook deze apotheose zal ons als groep alleen maar sterker maken en de avond in de kantine werd opnieuw passend schouder aan schouder afgesloten met een zeer ontroerend en welgemeend "You'll never walk alone" voor onze beste vriend en erelid.
Vervolgens werd een deel van Lommel nog onveilig gemaakt en kregen zowel The Boots, De Postiljon, Polien als De Kroon zaterdagnacht nog de kersverse kampioenen op bezoek. Maar dieje keepertrainer dieje was met geen stokken meer wakker te krijgen. Police, brandweer en civiele bescherming werden ingezet, maar allemaal tevergeefs. Den trainer van de eerste ploeg moest hier zelfs zo hard om vloeken dat hij 's anderendaags geen stem meer had.
Jongens bedankt voor dit schitterende seizoen, dit smaakt naar meer.

P.S. : als sommige gegevens in dit verslag niet korrekt of onvolledig zouden zijn dan ligt dit aan het water in de Kolonie, maar de douche was zalig warm zaterdagavond.

Ondanks de dolle titelviering van onze reserven, waaraan heel wat spelers uitgebreid deelnamen toonde onze eerste ploeg zich op Verbroedering geruime tijd de betere ploeg. Zelfs winst zou niet onverdiend geweest zijn, maar weer vergaten we te scoren en legde de tegenpartij er wel één in het mandje op één van de schaarse kansen die ze kregen.
Nog binnen de vijf minuten hadden we op voorsprong kunnen staan. Koen Mannaerts bediende Tommy Reymen en Tommy kopte de bal perfect in de verste hoek, doch Verbroederingkeeper Mike Breugelmans kon de bal nog uit zijn doelvlak ranselen, ondanks het feit dat hij op het verkeerde been stond. Vervolgens kreeg Kolonie twee corners waarbij het 2 keer warm was voor de thuisploeg. Na 20 minuten was er een goede combinatie tussen Michael Wellens en Kevin Leppens, maar Benji Daems kon de mooie aanval niet afronden en trapte overhaast over doel. Op het half uur volgde opnieuw een goede corner van Koen Mannaerts, maar nu kopte Michael Serroyen net over de lat. Verbroedering kon enkel een paar keer dreigen via de technisch sterke Kim de Kuster, maar echte kansen creëerde men niet in deze eerste helft.
In de tweede helft was de eerste kans toch voor de thuisploeg, maar Kris Cuypers kon het schot zonder veel problemen neutraliseren. Drie minuten later was het al weer Kolonie dat gevaarlijk kwam opzetten. Joris Verdonschot lanceerde Michael Serroyen die tegen de achterlijn de bal goed kapte met binnenkant voet en vervolgens terug legde op Kevin Schuurmans. De schuur zorgde voor een goed gekadreerd schot, maar het schot werd nog net in corner afgeweerd. De hieropvolgende hoekschop leverde dan de kans van de wedstrijd op voor Kolonie. Koen Mannaerts zorgde weer voor een perfecte corner, maar de volledige vrijstaande Kevin Schuurmans kopte hard op de onderkant van de lat in plaats van in het lege doel. En Kolonie bleef druk zetten in de eerste 20 minuten van de tweede helft. Tommy Reymen kopte een bal door naar Michael Serroyen die aflegde voor Michael Wellens, maar ook dit schot ging over het doel van Breugelmans. Vervolgens kreeg Verbroedering op de counter een open kans, maar Van Hoof miste en kraakte zijn schot. Mike Breugelmans had vervolgens nog enige moeite met een afstandsschot van Michael Serroyen. Maar in het laatste kwartier was het de technisch vaardige Kim de Kuster die Verbroedering op voorsprong bracht. Kolonie kon vervolgens geen vuist meer maken om alsnog een verdiend punt af te dwingen. Toch toonden zeker de mannen die zich zaterdagnacht voluit gaven, inclusief onze captain, dat ze over een gezonde portie karakter beschikken en ook zondag een degelijke wedstrijd speelden.